FAQ



Frequently asked questions (veelgestelde vragen)


Regelmatig ontvangen wij vragen over onze wijnen, over Puglia, of wijn in het algemeen. Wellicht heeft u die vraag ook. Vandaar dat SMAAK VAN PUGLIA de antwoorden op deze vragen nu gebundeld heeft in deze FAQ. Mocht u hier nu geen antwoord vinden op uw vraag of meer willen weten, dan kunt u ons daarover mailen (o.v.v. vraag - onderwerp). U ontvangt z.s.m. een antwoord op uw vraag.



® SULFIET - GISTEN - HOOFDPIJN - TANNINES - BIOLOGISCH

Waarom bevat wijn sulfiet en hoe zit dat precies met de wijnen uit Puglia?
Het staat op vrijwel elke fles: “bevat sulfiet”. De hoeveelheid sulfiet ontbreekt echter. En nog belangrijker: of het om “natuurlijke sulfiet” gaat of “toegevoegde sulfiet”. Want daar gaat het om! Een korte uitleg: sulfiet, ook bekend als zwaveldioxide, conserveert. Met andere woorden: het remt de groei van bepaalde organismen - het gaat gisten in de fles tegen - en verhindert oxidatie. Wijn kun je daardoor langer bewaren, maar dat belet niet dat sulfiet tot hoofdpijn leidt. Goed om te weten daarbij is dat er in witte wijn en rosé meer sulfiet zit dan in rode - en in zoete wijn nog veel meer. Waarom? Omdat rode wijn tannines bevat en die beschermen de wijn ook al. Is het dan niet mogelijk om wijn zonder sulfiet maken? Ja, het kan wel. Maar het is moeilijk. Je moet extreem schoon en hygiënisch werken. Bovendien gaat het om “geen toegevoegd sulfiet”. Dat is niet hetzelfde als sulfietloos, want sulfiet komt van nature in allerlei eet- en drinkbaarheden voor. Sulfietloos bestaat niet. Al is het gehalte verwaarloosbaar. Dus geen hoofdpijn, tenzij je er natuurlijk heel veel van drinkt. Alcohol doet per slot van rekening ook het een en ander. 

In witte wijn en rosé zit meer sulfiet zit dan in rode wijn.

Wat betreft de wijnen uit Puglia is bekend dat er nauwelijks wordt gewerkt met toegevoegde sulfieten. Reden: de vele zonuren maken de druiven heel donker rood en wit, bomvol suikers en natuurlijke tannines. Om een al te hoog alcoholpercentage tegen te gaan worden de druiiven gemiddeld drie tot vier weken eerder geplukt dan in andere, Europese wijngaarden. De druiven bevatten natuurlijke sulfieten, toevoegen is dus niet nodig. Door de geringe regendagen tijdens de groeiperiode van de druiven hebben deze bovendien veel minder bacteriën en hoeven er veel minder extra producten te worden gebruikt, waardoor er zelfs sprake is van vrijwel biologische wijnen. De wijnhuizen in Puglia zelf spreken vaak over “op een natuurlijke manier geproduceerde wijnen”.


® WITTE WIJN - DROGE - ZOETE - RESTSUIKER - ZUUR

Wat is droge en zoete witte wijn en hoe zijn de witte wijnen uit Puglia te omschrijven?
Van zowel blauwe als van witte druiven kun je witte wijn maken. Bij jonge witte wijn worden de druiven zo kort mogelijk na het plukken geperst, waarbij het blanke sap (van witte en van blauwe druiven dus) gaat gisten. De schillen worden direct weggehaald. Veelal kiezen wijnmakers voor witte druiven. Als we spreken van “droge witte wijnen”, dan hebben we het over wijnen die geen, of heel erg weinig, zogenaamde restsuikers hebben. De aanwezige suikers zijn tijdens de gisting volledig opgebruikt (tijdens het bottelen al of bij sommige wijnen nog de eerste paar weken in de fles). Alle suikers uit de druiven worden omgezet in alcohol. Bekende typische droge witte wijnen zijn Chablis en Sancerre (Frans) en Tocai/Friulano (Italiaans). “Zoete witte wijn” daarentegen wordt gemaakt van superzoete druiven, die niet alle suikers kunnen vergisten (dit zijn vaak de wat duurdere zoete witte wijnen). Vaak worden bepaalde kunstgrepen toegepast om de gisting te onderbreken, zodat de wijn niet al te zoet wordt. Is dit niet het geval, worden hier vaak dessertwijnen van gemaakt. Zijn de druiven niet heel zoet, dan wordt er extra suiker toegevoegd (en dit zijn dan vaak de wat goedkopere zoete witte wijnen). Zoete wijnen kennen overigens veel gastronomische mogelijkheden.

Veel mensen ervaren een halfdroge witte wijn als "zuur.
Daar moet je vaak even doorheen, waarna het zuurtje omslaat in een zoetzuurtje.

De witte wijnen uit Puglia zijn niet echt als droog of zoet te omschrijven. Maar als vriendelijk, toegankelijk en vooral "fruitig", waarbij enkele wijnen naar wat zoeter neigen maar de meeste wijnen naar wat droger, vaak halfdroog. Dit is het gevolg van zowel de warme zon als de verkoelende zeewind waarvan Pugliese druiven profiteren. Het zonnige, hete klimaat zorgt voor veel natuurlijke suikers in de druiven. Om een te hoog alcoholpercentage en al te zoete wijnen te voorkomen, worden de druiven over het algemeen drie tot vier weken eerder geplukt, in vergelijking met andere, Noord-Italiaanse en Europese wijngaarden. Veel mensen ervaren een halfdroge witte wijn als "zuur. Daar moet je vaak even doorheen, waarna het zuurtje omslaat in een zoetzuurtje. Hoe ouder witte wijn wordt, hoe donkerder de wijn qua kleur. Een misverstand is dat de wijn dan niet goed meer is. Zelfs tot drie jaar na botteling is de wijn vaak nog op dronk - waarbij opgermerkt dat het frisse dan wel weg is en de smaak veel voller. Variaties van nagenoeg blank naar lichtgeel tot groen, donkergeel, oranje en bruin worden als "witte wijn" aangemerkt. Tot slot: een mousserende (witte) wijn is wijn waarbij de koolzuur van de gewenste tweede gisting in de wijn is achtergebleven.


® DRAAIDOP - KURKFLES - CULTUUR - TRADITIE

Waarom zijn er vrijwel geen draaidoppen in Puglia?
Misschien is het ouderwetse nostalgie, maar voor de meeste Zuid-Italianen geldt: wijn drink je aan tafel. Het betreft hier allereerst een culturele traditie, maar het drinken van wijn aan tafel bij het eten is vooral de geijkte methode om de kwaliteit van de wijn te bepalen. Veel Italiaanse wijnen die er tijdens een proeverij niet echt uitkomen, te zuur of te licht, komen bij het juiste eten volledig tot hun recht in een perfecte balans. En in diezelfde traditie past de kurk op de fles. Voor het ontkurken van een fles wijn neem je de tijd. Het “eventjes opendraaien” van een fles doet de romantiek behorend bij de culturele traditie volledig teniet. Wel wordt er bij een aantal Pugliese wijnhuizen geëxperimenteerd met ander soort (siliconen)kurken. De grotere formaten (magnum) hebben veelal tegenwoordig wel een draaidop; makkelijk voor op feesten en partijen.

Veel wijnen die er tijdens een proeverij niet echt uitkomen, komen 
bij het juiste eten volledig tot hun recht in een perfecte balans.

Is een wijn niet goed (meer), dan hoor je vaak dat de wijn "kurk" is. Dat heeft echter niks te maken met de kurk zelf. Kurksmaak, in wetenschappelijk jargon "trichlooranisol" (TCA) genoemd, is het gevolg van een chemische verbinding tussen een schimmel en de wijn in de fles. Die schimmel komt voor in de kurkbast of op de plek waar de wijn wordt gemaakt. Onderzoek heeft uitgewezen dat de kurkschimmel zich ook in oudere vaten of in geïmpregneerd hout kan ophouden (om die reden is om de vier jaar van houten vaten ook wenselijk), en zelfs in stalen opslagtanks of lege flessen. Een wijn kan dus al in een vroeg stadium "kurk" oplopen en dat heeft helemaal niets met ouderdom van de fles wijn te maken. Dat betekent dus dat ook bij wijn met een schroefdop (stelvin, screwcap), glazen stop (vinolok, glaskurk) of synthetische (kunststof) kurk kan voorkomen waardoor de wijn niet goed meer is - en zelfs bij kroonkurken, die ook hun intrede bij het bottelen van wijn hebben gedaan. Wijn is een levend product en zodoende onderhevig aan problemen en fouten, aldus veel wijnmakers en zo ook die in Puglia. Is de wijn niet goed meer vanwege de kurk, dan is echte kurksmaak onmiskenbaar: de wijn ruikt muf, chemisch, en is in de mond onaangenaam bitter; echte kurkgeur knalt het glas uit en is direct te herkennen doordat hij de geurpapillen bijna verstikt. Tot slot: het is wel zaak om wijn rustig te laten liggen of staan, liefst met zo min mogelijk temperatuurschommelingen (vandaar ook dat een wijnkelder zo goed is om wijn te bewaren). Maar nog belangrijker is om wijn niet te bewaren bij direct zonlicht, dan loopt de smaak echt heel snel terug.


® WIJNJAAR - SMAAK - BOTTELEN - AANBIEDING

Waarom vermeldt SMAAK VAN PUGLIA niet specifiek het jaartal van een wijn bij de meeste wijnbeschrijvingen? 
De Pugliese wijnhuizen die onze wijnen produceren hebben moderne vinificatietechnieken en dat houdt in dat een wijn in principe na elke botteling hetzelfde smaakt. Natuurlijk is er sprake van "uitstekende", "goede" en "minder goede" wijnjaren, en dus heel veel mooie of minder druiven om de wijn te maken. Maar het wijnhuis kiest daarbij altijd voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. Eenvoudiger gezegd levert een minder goed wijnjaar dus minder flessen wijn op, waarbij de kwaliteit onafhankelijk is van het specifieke wijnjaar. Om dit te controleren proeft SMAAK VAN PUGLIA nieuwe flessen wijn (na een nieuwe botteling) terug, tegenover een oudere botteling. De smaak is in negen van de tien gevallen hetzelfde, waarbij je eigenlijk alleen een verschil proeft in hoe jong of oud een wijn ongeveer is. Sporadisch is de smaak anders, bijvoorbeeld in het geval van aangepaste blendverhoudingen van een wijn. Is een nieuwe botteling van een wijn nu echt heel anders, dan hebben we bij de wijnbeschrijving van de wijn een opmerking toegevoegd, om de aangepaste smaak nader uit te leggen.

Kwaliteit versus kwantiteit:
een minder goed wijnjaar levert minder flessen wijn op.

Tot slot: wijnen die we in de aanbieding hebben gedaan of in de koopjeskelder hebben geplaatst, daar vermelden we veelal wel een jaartal en bottelperiode. Omdat de wijn in die gevallen bij directe opening op zijn optimale smaaktop is en minder van smaak wordt naarmate je 'm langer laat liggen.


®